Авантюры Прантиша Вырвича, школяра и шпика. Пляски смерти

Людмила Рублевская

Цитаты

Morra28 мая 2014 г.
Напачатку яны пачулі нямецкую лаянку. Нехта шчыра і выразна апісваў мясцовыя дарогі, мясцовых дзікуноў і мясцовае надвор'е. Асобныя фразы ўтрымлівалі лацінскія словы, таму можна было зразумець, што чалавек лаецца вучоны.
10
811
My_19 августа 2016 г.
Раніца пачалася з галаўнога болю. Гэткая нармальная шляхецкая раніца.
5
352
xbohx25 июля 2013 г.
на беларускіх землях Лысых гор, падобна, не менш, чым лысых ліцвінаў.
4
200
xbohx25 июля 2013 г.
Сапраўдная небясьпека ніколі не выглядае гэткай страшнай, як уяўная.
4
207
Bolacka14 октября 2018 г.
Маўчанне зацягнулася, як варшаўскі сойм.
3
253
xbohx25 июля 2013 г.
Дзе б чалавек ні пасяліўся - найперш ён думае пра абарону і ўцёкі.
3
146
Krysty-Krysty15 марта 2017 г.
...З чужымі гарматамі воля не прыходзіць.
2
124
umnica19825 октября 2014 г.
... у кожным хаваецца i анёл, i пакорлiвая жывёла, i драпежны звер, i трэба заусёды мець пры сабе блiскучы меч шляхецкай годнасцi ды адвагi, каб застацца чалавекам...
2
90
umnica19825 октября 2014 г.
... На асклiзлым беразе халоднай Свiслачы, абняушыся, горка плакалi два прывiды: маладзенькая какетлiвая паненка, з валасамi, упрыгожанымi гнiлымi стужкамi водарасцяу i ейны забойца з выедзенымi рачнымi насельнiкамi вычыма... Такая спрыяльная ноч для з'яулення, для палохання даверлiвых месцiчау - а тыя месцiчы, як пяты iм падсмажваюць, бегаюць проста скрозь празрыстую парачку, не зважаючы анi, толькi сцiраюць са сваiх пераляканых фiзiяномiй нетутэйшую шэрань i шукаюць махляра з перамазаным крэйдай аблiччам, як сумленнага прывiда! Вось яна, несправядлiвасць жыцця: маскарадныя фiгуры уважаюцца за адзiна праудзiвыя, а ад iсных жахау адмахваюцца, як павуцiнкi бабiнага лета! Як жа не заплакаць прывiднымi слязьмi, не зажадаць назаусёды пакiнуць гэты зняверлiвы няудзячны горад, якi б мог сваiх прывiдау скарыстаць, напрыклад, дзеля прывабы багатых замежных вандроунiкау, ахвочых да жудасных цудау...
Читать далее
1
68
umnica19825 октября 2014 г.
Ад гарачага пачуцця у Пранцыся аж слёзы на блакiтныя вочы навярнулiся - хоць хмарку здаля расцалаваць, хоць блiжэйшую ялiнку абняць ад паунаты душэунай... Але грубы Лёднiк, далёкi ад тонкасцяу куртуазных, тузануу хлапца за рукау...
1
66