Людмила Дучиц, Ирина Климкович - Язычнiцтва старажытных беларусаў
User AvatarВаша оценка
4,1
(5)

Язычнiцтва старажытных беларусаў

Кніга прысвечана этнічнай рэлігіі старажытных беларусаў. Міфы, паданні, легенды і вераванні продкаў распавядаюць пра іх светаўспрыманне, лад жыцця і духоўны свет, звычаі і абрады, прымхі і забабоны, багоў і легендарных герояў, татэмных жывёл і сакральныя расліны. Чытач даведаецца, якімі абярэгамі і амулетамі карысталіся продкі сучасных беларусаў, якія магічныя практыкі яны выконвалі пад час каляндарных абрадаў і ў паўсядзённым жыцці, чаму і сёння значная частка беларусаў пакланяецца святым камян...

Издательство:

Харвест

ISBN:

978-985-18-4485-8

Год издания:

2018

Язык:

Белорусский

Возрастные ограничения:

16+

Рейтинг LiveLib

4,1
5 оценок
  • 5
    40%
  • 4
    60%
  • 3
    0%
  • 2
    0%
  • 1
    0%
User AvatarВаша оценка
Прочитали 5Хотят прочитать 8

Рецензии

  • Аватар пользователя
    Osman_Pasha
    12 ноября 2021

    Чаго можна чакаць ад кнігі "Язычніцтва старажытных беларусаў"? Зразумела расказу аб старых язычніцкіх багах, аб гісторыі іх узнікнення і знікнення, аб абрадах іх ушанавання. Але насамрэч кніга апавядае не зусім пра гэта. З вышэйзгаданага тут ёсць толькі невялікія апісанні багоў і тое не ўсіх. Змест складаецца з артыкулаў аб багах, аб гісторыі стварэння свету, аб розных духах-бажках адказных за дом, падворак, палі, лясы і азёры, аб каляндарных святах і рытуалах іх адзначэння, аб магічных замовах і амулетах. Пад час чытання было цяжка зразумець да якой гістарычнай эпохі адносіцца ўзнікненне тых ці іншых звычаяў і абрадаў. Тое што яны належаць язычніцкім часам выклікае сумнеў. Хутчэй яны з'явіліся ў пазнейшыя часы, калі хрысціянства ўжо было ўкарэнена на беларускіх землях. Расказваецца напрыклад аб тым, што шмат праваслаўных святых перанялі атрыбуты язычніцкіх багоў. Так Пярун пераўтварыўся ў Іллю-прарока, Ярыла ў святога Юр'я, Вялес у святога Мікалая, а Мокаш у Параскеву-Пятніцу. А пра тое, што хрысціянскія святы прывязаны да ранейшых язычніцкіх рытуалаў даўно вядома. Чытаючы кнігу зразумеў, што некаторыя з прыведзеных тут рытуалаў выконвалі і мае бабулі, прычым жылі яны ў вёсках аддаленых адна ад другой. Вывешвалі веткі клёну ў хаце і на двары, раскідвалі аер на Троіцу (ці як яны гэта звалі "на Духа"). На Дзяды на ўсю ноч пакідалі адчыненай лазню, каб душы продкаў маглі памыцца. Вядома на Радаўніцу накрывалі могілкі ручнікамі і качалі па іх яйкі. Калі дажыналі, на полі пакідалі нясжаты лапік з каласкоў, каб там мог схавацца Палявік. І вось калі больш чым за 1000 гадоў хрысціянства не змагло перамагчы і знішчыць ненавісныя яму рытуалы язычнікаў, то на што могуць спадзявацца, на што могуць разлічваць усялякія прыхадні з калгасаў і іх розныя прыспешнікі, якія спрабуюць перарабіць нязгодных з імі беларусаў у нешта, што будзе ім падабацца.

    Смотреть на YouTube
    Читать далее
    like13 понравилось
    509
Все рецензии

Цитаты

Все цитаты