Пінская шляхта

Як падпусціш лёстачак, як падплывеш селезнем, дык яна і расплывецца.

Куторга. Дык чаго ж чакаць! Гэта, кажуць, кепскі тавар: мый ды чашы, потым спяшы, − заплаці каму, каб вывез з даму.

Куторга. Вот дзіва, − на тое ён і асэсар! Заўваж толькі − у яго і рукі даўжэй, як у другіх людзей. Ты ведаеш яго прыпавесць: чырвонае − белае ўсё перадзелае.

Гдзе унадзіцца юрыста,

Вымеце хату дачыста,

Такіх дзіваў нагаворыць,

Так многа кручкоў натворыць,

Што, пачасаўшы затылак,

Не рассупоніш памылак.

Не дасі, − цябе замучыць.

Добра стара казка вучыць:

Дзярэ каза ў лесе лозу,

Воўк дзярэ у лесе козу,

А ваўка − мужык Іван,

А Івана − ясны пан,

Пана ўжо дзярэ юрыста,

А юрысту − д’яблаў трыста!