Цитаты из книги Dziady

Jeśli zapomnę o Nich, Ty Boże na Niebie, Zapomnij o mnie! więcej Adam Mickiewicz – Dziady

Czas ucieka, życie mija!

Płacz; lecz niestety, boleść przypomnienia Nas samych trawi, a nic w koło nas nie zmienia.

Są kosztowne bronie, Których ostrze przenika i aż w duszy tonie ; Przecież widomie nie uszkodzą ciału. Taką bronią po dwakroć zostałem przebity...

Taką bronią za życia są oczy kobiety.

O! luba, zginąłem w niebie, Kiedym raz pierwszy pocałował ciebie!

Żyłam na świecie: lecz, ach! Nie dla świata! Myśl moja nazbyt skrzydlata.

Kto marzeń tknięty chorobą, Sam własnej sprawca katuszy.

Ludzie! Każdy z was mógłby, samotny, więziony, Myślą i wiarą zwalać i podźwigać trony

Czym jest me czucie? - Ach, iskrą tylko! Czym jest me życie? Ach, jedną chwilką!

Kto nie dotknął ziemi ni razu, Ten nigdy nie może być w niebie.

Zawsze przy mnie, lecz nie ze mną.

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, Co to będzie, co to będzie?

Kto miłości nie zna, ten żyje szczęśliwy, i noc ma spokojną i dzień nietęskliwy.

Co dzień z pamiątką nudnych postaci i zdarzeń Wracam do samotności, do książek - do marzeń, Jak podróżny, śród dzikiej wyspy zarzucony, Co rana wzrok i stopę niesie w różne strony

Wy wiecie, że was kocham, ale można kochać, Nie płakać. Otoż, bracia, osuszcie łzy wasze; - Bo jak się raz rozczulę i jak zacznę szlochać, I herbaty nie zrobię, i ogień zagaszę.

Pierś znowu tchnęła, lecz pierś lodowata, Usta i oczy stanęły otworem, Na świecie znowu, ale nie dla świata; Czymże ten człowiek? - Upiorem.

Z matki obcej; krew jego dawne bohatery, A imię jego będzie czterdzieści i cztery

Kto nie dozna goryczy ni razu, Ten nie dozna słodyczy w niebie.

... Nasz naród jak lawa, Z wierzchu zimna i twarda, sucha i plugawa, Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi; Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi.

Tak! zemsta, zemsta, zemsta na wroga Z Bogiem i choćby mimo Boga!