Крик немой горы

Ամեն մեկի տանը, այո գրքեր կան, բայց ափսոս, երբեմն դրանք շարված էլ մնում են գրապահարաններում։ Գրադարանը գրքերի պահեստ չէ, այլ կարդացվող, մաղվող, ձեռքից ձեռք անցնող գրքերի տուն։

...Մեր սեղանների գլխավերևը գնալով դատարկվում է, ոչ թե նրա համար, որ մեծեր չկան, ըստ վիճակագրության` կյանքի միջին տևողությունը երկարել է։ Պապս, օրինակ, միշտ ճաշում է խոհանոցում։ Ոչ, մենք սիրում ենք նրան, բայց երևի պապս վարժվել է, օրինական է համարել, որ իր տեղը որ ոք չնստի, որ իրեն սպասեն։ Հիմա` ուր պատահեց նստում ենք։ Հիմա առհասարակ կլոր սեղանների ժամանակն է, եթե նույնիսկ սեղանը ձևաձև է կամ քառակուսի։

Գիրք կարդալը ծով մտնելու նման է, պիտի գլուխդ պտտվիր ծովի անսահմանությունից, պիտի հանկարծ քո մեջ շոշափես հավերժության ներկայությունը, պիտի հանձնվես տարերքին։