Творы

Чорт яго ўсё ў галаве дзяржаць будзет. За гэта ўрэмя мы окала мудрэйшых вяшчэй аціраліся.

Некалі казалі - гадавыя святы праўдзяць. Які ты ў гэты дзень будзеш, такім застанешся і на ўвесь год: благое што зробіш - благі, а добрае - добры будзеш без канца-краю. І от баркаўчане, каб ні благімі, ні добрымі не быць (бо ёсць прыказка: не будзь салодкі - а то праглынуць, не будзь горкі - а то праплююць), спяць кожнае гадавое свята з ранку да вечара цалюткі дзень.

І заўважыў Зубрыцкі, што жыве толькі ў нуднай, нецікавай прадмове.

Ён толькі сам праз сябе дазнаўся, як чалавеку на свеце жыць. Трэба работу ад першага дня кідаць рабіць і памаленьку патроху адвыкаць есці.

Кончылася ж так, як звычайна пачынаецца: ішла дзяўчына, і блытаўся вецер у яе пад нагамі.