Лабiрынты. Выбраныя творы

Недарма кажуць: беларус цярплівы - цярпіць-цярпіць, а ўрэшце раптам хапап сякеру і зразу - абухом па ілбе валіць!

З песняй чалавеку ўсякае гора ў палавіну.

Нашае няшчасце ў тым, што край наш не абладае ні годным да будовы каменнем, ні капальнямі мінералаў, а з гэтай прычыны адзіным, годным да будовы матэрыялам было дрэва, нашы мастацкія будоўлі былі драўляныя, малатрывалыя. Нашыя пісаныя памятнікі не на камянях высякаліся, але на бяроставых пластках былі крэслены, якія лёгка запаляліся і гнілі. Скажыце, каб у Эгіпце, Індыі, Вавілоне была драўляная культура, то ці ведалі б мы сягоння што-колечы аб ёй? Не.

Не той працуе, хто, як стаенны жарабец, танцуе, а хто, як ярэмны вол, аднэй натугай можа доўга цягнуць.

Лепш з ваўкамі ў стадзе, як з людзьмі ў грамадзе, бо людзі чым болей маюць, тым болей жадаюць.

Цур, пухам зямелька вам, мінуўшыя пакаленні!

Няма, кажаце, цмокаў? Як-то няма?! Ёсць. Напэўна ёсць...

Штогодна меў права муж змяніць жонку і жана мужа. Дзень гэты быў названы Купаллем, дзеля таго, што ў гэты дзень павінны былі кандыдаты на жаніцьбы адбыць ачышчэнне праз агонь і купанне ў вадзе.

Да ты, саколе, працуй, хоць расцягніся, а калі табе не йдзе рукой - усё роўна нічога не будзе.