Запіскі Самсона Самасуя

— Трэба ўсюды торкацца, як Піліп з канапель! У гэтым сакрэт перамогі ў жыцці!

Незадача не прыходзіць адна, а заўсёды цягне за сабою шэраг іншых.

— Пытаньне счэрпана, дэбаты павінны быць скончаны, ня дуры мае галавы! 

— Матэрыю нельга зьнішчыць! — паправіў Торба.
— Давай, цябе зьнішчу, і сьлядоў ня будзе!
— Сьляды, браце, будуць! 8 год атрымаеш!

Трэба ўсюды торкацца, як Піліп з канапель! У гэтым сакрэт перамогі ў жыцьці.

Да вар'яцтва даходзіла жаданьне напіцца крывавага піва каханьня.

Пасьля доўгіх інтрадукцыяў, калі мой энэргічны запал захапіў і яе фізіялёгічную базу, Крэйна раптам абшчапіўшы мяне за шыю, схаваўшы свой твар на маіх грудзёх, парыўна зашаптала:
– Ты мне даўно, даўно мілым быў. Толькі віду не хацела даваць. Мучыла і цябе і сябе!.. А ведаеш, ці ведаеш, мой ідал, за што я пакахала цябе? За вар'яцтва тваё, за бязьмежнае фантэзёрства і непакой...

Тады круці лазу, як маладая яна!

Лін падходзіў, тыц мыц, а няма чаго рабіць. Гэтая гэніяльная палітыка размычкі між імі рабіла Ліна, як зьвера, разьюшаным. Нібы галодны таракан, ен злосна рухаў вусамі і кідаў на мяне агнямётна злыя погляды. Па свойму ён быў у гэты момант нават прыгожым, і мне прышла ў галаву думка, што каб я быў мастаком, дык замацаваў бы гэты інцыдэнт на малюнку «Галава мужчыны, разбэшчанага ад каханьня».

Я плюс яна!!! Вось формула маёй далейшай чыннасьці – дынамічна мысьліў я.

Я чытаю толькі кніжкі, на якіх ёсьць лёзунг «Пралетарыі, злучайцеся!» А старыя кнігі нават брыдка чытаць!

Такія галадамірныя ўсе, што сабаку шалёнага і таго, здаецца зьелі б!

Я ніяк не разумею Юрліка. Для яго толькі два замілаваньні ў жыцьці: прыгожыя дзяўчыны і шахматы. У першым кірунку я зусім разумею яго і ўхваляю яго чыннасьць, затое адносна другога нават не разумею, як можа чалавек хвалявацца гатай мёртвай хадульнай справай?..

Як мой мілы ушчыкнуў,
Маё сэрца здрыгануў.

Урэшце, – сказаў я, міліцыі неабходна завастрыць увагу і на такім факце: на вёсцы зьявіліся хлапцы, нават камсамольцы, якія таўкуцца ў народзе ды запісваюць стары быт. У гэтым няма выстарчаючай плянавасьці. Запісваюць усё, што пад руку пападзе – песьні, прыказкі, забабоны і ўсякае непатрэбнае глупства. Небходна, каб міліцыя мела за гэтым нагляд і дазваляла гэта рабіць толькі тым, у каго будзе ад культаддзелу паперка.

Каб мы ведалі ўсе дробязі жыцьця якой небудзь казюлькі, мы шмат якіх памылак маглі б не зрабіць!

Калі ж ты такую лінію вядзеш, смазьлівая каньюнктура розных частак цела, дык і я ж давяду табе цьверж свае натуры!

Баліць сэрца і пячонка –
Мэтазгодная дзяўчонка,
Баліць тулава, нага –
Не забуду цябе я!

".....Aднoйчы, кaлi ўcя пpыpoдa жaлacлiвa cкyгoлiлa i пpaciлa coнцa...»

"Галіфэ мае худое, разарву я да кален
Думаў з восені жаніцца
Маўчыць дзевачка, як пень.
Каля нашага ваконца прашкандыбала цяля.
Я за хвосцік ухапіла, думала маё міля..."