Хата за вёскай

Усё на свеце прадаецца, справа толькі ў цане.

Шчасце, як матыль, хутка ператвараецца ў лічынку, у якой адпадаюць крылы.

Нельга братацца цыганам з белавалосымі: наша доля - выгнанне, наш лёс - вандроўкі, а гэтыя слімакі, навек прыкаваныя да шкарлупіны. Яны нараджаюцца для аднаго месца, і як толькі трацяць яго з вачэй, павольна паміраюць...

А ці ж не кожная хвіліна ў нашым жыцці апошняя? Хоць мы аб гэтым забываемся, але ў кожнай з іх абсыпаедца нейкая цаглінка з той руіны, якую мы называем жыццём.