Цитаты из книги Крыж

Счастье из чужих рук всегда кислое… Счастье самому себе делать надо…

Смерть, как злая собака… Ни бояться, ни в глаза ей смотреть не надо… А уж бежать от неё – ни-ни! Сразу схватит за штаны!

Разумнее любви, жалости и слёз люди ничего не придумали… Да и придумают ли?..

Бабе надо ласковой быть, на солнце чаще смотреть… Тогда и дитёнок родится тёплым и ласковым.

...земле ласку, любовь свою отдавать надо… Тогда она и накормит, и согреет, и силы даст на старости… Она живая… Вот почему мужик пьёт? Да потому как душа его в земле этой, кормилице, отняли землю, потерялся мужик, ищет да всё не найдёт…

Всё на земле от тепла и света… Если душа у человека тёплая и светлая, значит, кусочек солнца по земле ходит… Есть такие люди, есть…

«Калі душа ў чалавека цёплая і светлая, значыць, кавалак сонца па Зямлі ходзіць...» – Мульцік

«Святое ў жыцці толькі святло, цяпло, любоў і зямля...» – Мульцік

«Зямля халодная, і неба халоднае, космас яшчэ халаднейшы... Даў нам Бог жыццё, каб мы ўсё гэта сагрэлі... Душамі сваімі сагрэлі! І зямлю, і неба, і адзін аднаго...» – Мульцік

Багацце і вышэйшую уладу
Бог шмат каму дае сярод людзей.
Каханне ж — Яго ласка для абраных.

Колькі людзей, то й столькі галасоў,
Колькі мясцін, то й столькі добрых песень.

Разумней любові, шкадавання і слёз людзі нічога не прыдумалі

На свеце трэба ўсё… ураўнаважыць. Ні святасць грэх, ні грэх не спляжыць святасць.

Рымляне зрабілі некалі так, што ўсе дарогі вялі толькі ў Рым... Тут жа ўсе дарогі вядуць к чортавай матары...

Калі Бог хоча пакараць чалавека — перш-наперш пазбавіць розуму...

Заўсёды плётка — маці чыстай праўды.

Ну дык якая ж вартая павагі?
Хто атрымаў нябёсаў падарунак
Ці хто стварае боскае рукамі?

Хто хадзіць не можа, кажа: «Асалода — Па-ста-яць!»
Хто стаяць не можа, кажа: «Во, святое — Па-ля-жа-ць».

Усё адно : калі святло зменіцца цемрай, значыць цемра саступіць святлу. Пачатку тут няма. Ёсць толькі кола.