Поющие в терновнике

Колин Маккалоу

Цитаты

mbazulko31 октября 2018 г.
Почему всякий раз, когда приезжаешь в Дрохеду, цветут розы?
2
58
ekaterinainbook30 октября 2018 г.
День за днем небо затягивали тучи, а дождь все не шел. Уныло завывал ветер, проносился по равнине, гнал перед собой вихри и темные завесы пыли, и они напоминали дождь, терзали воображение призраком воды.
2
70
xbohx28 июня 2018 г.
Птушка з церневай калючкаю ў грудзях падпарадкоўваецца нязменнаму закону развіцця прыроды; яна сама не ведае, якая сіла прымушае яе кінуцца на вастрыё і памерці з песняю. У тое імгненне, калі калючка працінае ёй сэрца, яна не думае пра блізкую смерць, яна проста спявае, спявае да таго часу, пакуль ёсць голас і не абарвецца дыханне. Але мы, калі кідаемся грудзьмі на церні, — мы ведаем. Мы разумеем. І ўсё роўна — грудзьмі на церні. Так будзе заўсёды.
2
45
xbohx28 июня 2018 г.
Гонар — не самы лепшы спадарожнік адзінокага жыцця.
2
40
xbohx28 июня 2018 г.
Той, каму няма чаго траціць, можа ўсяго дамагчыся, таго, хто не адчувае болю, нішто не раніць.
2
40
xbohx28 июня 2018 г.
Няспынная чыста фізічная праца — самая моцная перашкода, якую здольныя паставіць людзі, каб не даць сабе папраўдзе думаць.
2
38
xbohx28 июня 2018 г.
І ўсё ж, памяць — толькі бледны адбітак рэчаіснасці; як ні старайся, сапраўднае адчуванне не вернеш намаганнем волі — толькі цень яго, тонкае журботнае воблачка.
2
25
xbohx28 июня 2018 г.
Не той асілак, хто ростам вялікі, а той, хто духам вялікі!
2
24
xbohx28 июня 2018 г.
Прывітую звычаем пакорлівасць цяжэй адолець, чым здаецца, і толькі тады гэта робіцца ясна, калі нарэшце спрабуеш скінуць з сябе яе шматгадовыя путы.
2
23
xbohx28 июня 2018 г.
— Дасканаласць у любой справе — нудота нясцерпная!
2
22