Калі ты жывеш у срацы і ты – чалавек з адукацыяй, пазіцыяй і гонарам, то ў сорак гадоў у цябе ёсць выбар. Ці ты робішся гаўном – адзінай субстанцыяй, якой зручна ў тым месы, дзе ты нарадзіўся, і тады ў цябе будзе кар’ера, сімвалічны капітал і сакратарка з заўсёды гатовым да спажывання фітнэс-задам. Ці ты спрабуеш застацца чалавекам, і тады срака цябе адрынае, а ўсе навокал глядзяць на цябе, як на гаўно. Бо для гаўна не гаўно – гаўно.