Беларуская драматургія
arterion
- 59 книг
Это бета-версия LiveLib. Сейчас доступна часть функций, остальные из основной версии будут добавляться постепенно.

Ваша оценка
Ваша оценка
Калі надакучыла сухая гісторыя, то звяртайцеся да гэтага зборніка гістарычных п'ес. Алесь Петрашкевіч так ярка адчувае нашу гісторую, што яго хочацца чытаць і чытаць. Менавіта на старонках гэтага аўтара гісторыя ажывае: мы бачым "хрысціянку-кніжніцу" Рагнеду, "ахвяру клятваадступніцтва ад чэснага крыжацалавання" Усяслава Чарадзея, "міласніка навукі і мудрасці" Францыска Скарыну і інш. Аўтар прыкмячае адметныя рысы характару і лёсавызначальныя моманты слаўных гістарычных постацей. У творах добра спалучаюцца праўда і вымысел, таму часам цяжка паверыць, што гэта проста фантазія, а як на самой справе было, нікому невядома.

Нечакана Рагвалод-Барыс раскопвае салому і выцягвае з-пад яе невялікага вужыка.
Усяслаў (здзіўлена). Вужык?!
Рагвалод-Барыс (радасна). Добрыя багі пачулі мяне. (На здзіўленне Усяслава, робіць над Глебам магічныя рухі, дакранаецца вужыкам да яго рук, ног, ілба.) З намі не проста вужык! З намі сам вужыны цар! Бач, карона на галоўцы. Сам Пярун паслаў нам жывую маланку. Ён і поруб гэты разнясе ў пыл! I ворагаў нашых папаліць. I Глеба ўратуе.
Глеб (з агідаю сплёўвае). Выкінь вон гэту мярзоту…
Рагвалод-Барыс (спакойна і павучальна). Калі выкінуць вужа з хаты, то прыйдзе вялікае гора. Вужы не забываюць крыўды.
Глеб. Чалавеку, які заб’е хоць аднаго гада, адпускаюцца сорак грахоў, сказана ў Пісанні.
Рагвалод-Барыс (іранічна). Тады ты абавязкова станеш хрысціянскім святым.
Глеб (злосна). Я старэйшы і не люблю паўтараць двойчы. (Рашуча набліжаецца да Рагвалода-Барыса.)
Рагвалод-Барыс (хаваючы вужыка за пазуху). Ніякі гэта не гад. Вужык, не куслівы…

Iнквізітар. Жыццё ў вас адно. Адракайцеся ад грахоў сваіх! I тады пасля смерці душа ваша злучыцца з целам. У адваротным выпадку цела ваша яшчэ пры жыцці будзе разарвана на часткі…
Скарына. Смерць для чалавека — нішто, вучыць Эпікур, бо, калі мы існуем, смерць яшчэ не прысутнічае, а калі смерць прысутнічае, тады мы не існуем. Тым больш мае рацыю Эпікур, калі справа жыцця ў асноўным здзейснена. Я зрабіў усё, што дазволілі мне мае здольнасці.