Цитаты из книги Верхні горад

Калі б ты мог, то спытаўся б у гэтых — якія, уласна, вы мелі мэты?

Такога адказу не маем мы самі — але яны б табе адказалі: у кожным часе і ў кожным месцы адзінае, што не губляе сэнсу, — рабіць памылкі без перапынку, каб з гонарам потым глядзець са здымкаў.

вастрабрамская маці не хіліць чала ў журбе прыціскаючы соннае места да сэрца далоньмі ўсе дарогі на свеце нязменна вядуць да цябе над табою кружляе пчала і грукоча пагоня

спі, маленькая, болей не прыйдзе жалезны ваўчок калыханку табе я спяю, засынай у спакоі я шапчу і міжволі прыслухваюся скрозь змрок: нехта зноўку айчыну сваю называе літвою

Пахаваліся птушкі й звяры ў патаемныя сховы, сціхлі дубровы, і вецер пачуў скрозь палёў імжу і заслону завеі кляновай апошнія словы на мове дажджу.

Выдатная кніга. З задавальненнем перачытваю любімыя месцы.