Цитаты из книги Парыж-Дыснэйлэнд

Беларусы, кажа яна, — гэта такія расійцы,  толькі са знакам якасьці

У мужчыны з Парыжу — харызма і шык,  нос, багет і шалік на шыі. Хто бяз шаліка, той не парыскі мужык,  і бязносыя тут — чужыя!

«А ў мяне чорны пояс па гумары. Якраз хапіла б, каб павесіцца».

Кітайцы — гэта такія японцы, толькі са знакам колькасьці

лічыць Парыж чымсьці большым, чым парк дзіцячых атракцыёнаў, — небясьпечна для жыцьця! 

Дарэчы, скажы мне, хто твой сусед па магіле,  і я скажу, кім ты быў пры жыцьці.

Вось Поль Элюар (1895—1952) загуляўся ў камунізм,  і цяпер ляжыць побач з генсекам камуністычнай партыі Францыі Марысам Тарэзам (1900—1964).

Затое Чарнобыль — гэта Фукусіма са знакам колькасьці.

Бярэзіна, — кажа П’ер, — гэта Ватэрлоа са знакам якасьці.

Калі зрываеш першы слой шпалераў,  зьдзіўляесься сваім эстэтычным густам пятнаццацігадовай даўніны.

Чамусьці яны заўсёды  далікатна спыняюцца, каб не перашкаджаць  іншым фатаграфавацца, але лёгка становяцца перад тымі, хто глядзіць на карціны.

Чым болей заплачана за ўваход,  тым грамчэй можна размаўляць  ля карцінаў.

Яшчэ ні разу ня бачыў ніводнай чаргі  ля ўваходаў у бясплатныя парыскія музэі. І ніводнага платнага музэю без кілямэтровых чэргаў.

Скрыпач грае ў вагоне  парыскага мэтро. Здаецца, Моцарта. Здаецца, з «Жаніцьбы Фігаро». А потым сьціпла просіць маленькі ганарар для музыкі. Сёй-той нават нешта падае. Але найбольш ахвотна і больш за ўсіх — тыя, хто едзе ў навушніках.