Мастак

Змястоўны раман абвастрае ўяўленне і надае высакароднасці сэрцу.

З раніцы да ночы за кніжкай, вады не замуціць, так што проста люба.

Па вечарах яна дзяўбе склады, а я што-небудзь крэслю або з яе ж партрэт малюю.

Шчаслівец, калі можна назваць мару шчасцем!

Акадэмічныя вароты мне паказаліся разяўленай пашчай нейкай жудасная пачвары.

Лета ў мяне так хутка прамільгнула, хутчэй, чым у бяздзейнага дэндзі адна хвіліна.

...упэўнены, што яна непісьменная, я тое ж думаю, мяркуючы па яе сумным дзяцінстве.

Яна схапіла кнігу, як дзіця хапае прыгожую цацку, і, як дзіця, пагуляла ёю, паглядзела малюнкі і кінула на стол, а сыходзячы і не ўспомніла пра яе..

Божа барані, мы яшчэ так высока не лятаем.

- Яна найзаймальнейшае стварэнне. Я хацеў быў намаляваць з яе татарачку, але яна, не паспеўшы прыбрацца, узялася танцаваць качучу, а я, як ты бачыў, не вытрымаў і, замест алоўка і паперы, схапіў гітару...