Запаветнае. Выбраныя творы

Ва ў‎спамiнах людзей, якiя цудам ацалелi ў‎ жорнах "класавай барацьбы", мне двойчы сустрэлася такое акрэсленне "судоў‎" i "асобых нарад", - судзiлi не за што, а дзеля чаго. Чалавека трэба было знiшчыць, камусьцi гэта было патрэбна, i яно рабiлася. З усёй каравасцю крыважэрнага хамства, з тоў‎стымi белымi нiткамi юрыдычнага дылетанцтва, з магiльнай неразгаданасцю падтэксту. Многа ў‎сялякiх варыянтаў‎ у тым падтэксце, а вядома агульнае адно - такi быў‎ час i лад.

… чым далей я ад’язджаў ды адлятаў ад найбліжэйшых на Зямлі мясцін, тым лепш, радней, чысцей ён бачыўся здалёк.