Ваша оценкаЦитаты
deeplook22 марта 2015 г.Hij legde de map met schutbladen op tafel en bladerde er afwezig wat in. ‘Ieder boek moet met zo'n blad beginnen,' had hij een keer tegen Meggie gezegd. ‘En liefst donker: donkerrood, donkerblauw, net welke kleur band het boek heeft. Als je het boek dan openslaat is het net als in het theater Je ziet eerst het gordijn, dat trek je opzij en dan begint de voorstelling.
427- deeplook22 марта 2015 г.
“Мегги не спускала взгляда с лица Сажерука, но на нём ничего не отразилось. По его лицу нельзя было читать мысли, как это получалось с Мо. Это лицо было похоже на закрытую книгу, и Мегги казалось, что всякий, кто хотел прочитать её, получал по рукам.”
440 - deeplook22 марта 2015 г.
Meggie bleef ondertussen naar het gezicht van Stofvinger kijken, maar daar was geen enkele beweging te zien. Je kon zijn gedachten niet echt van zijn voorhoofd aflezen, zoals bij Mo. Het gezicht van Stofvinger was als een dichtgeklapt boek en Meggie had het gevoel dat hij iedereen die erin probeerde te lezen op zijn vingers sloeg.
427 - deeplook22 марта 2015 г.
Soms is het best handig dat ons geheugen niet half zo goed is als dat van boeken. Zonder boeken zouden we vermoedelijk helemaal niets meer weten. Alles zou vergeten zijn: de Trojaanse oorlog, Columbus, Marco Polo, Shakespeare, al die gekke koningen en goden...'
424 - deeplook22 марта 2015 г.
Bezoekers zijn in mijn bibliotheek hoe dan ook niet gewenst. Ze laten alleen maar vingerafdrukken en kaaskorsten in mijn dierbare boeken achter...
423 - deeplook22 марта 2015 г.
“У меня каждая книга в безопасности, – ответила Элинор. – Ты ведь знаешь. Они для меня как дети. Мои чернильные детки, которых я люблю и лелею. Я защищаю их от солнечного света, вытираю с них пыль, охраняю от голодных книжных червей и грязных пальцев”
432 - deeplook22 марта 2015 г.
‘Bij mij is ieder boek goed opgeborgen,' antwoordde Elinor kribbig. ‘Dat weet je. Het zijn mijn kinderen, mijn inktzwarte kinderen, die ik met al mijn liefde vertroetel. Ik weer het zonlicht van hun bladzijden, stof ze af en bescherm ze tegen hongerige boekenwormen en vieze mensenvingers...'
422 - deeplook22 марта 2015 г.Читать далее
Voor hem die een boek van zijn eigenaar steelt, of leent zonder terug te geven – moge het in zijn hand veranderen in een slang en hem verscheuren. Moge hij getroffen worden door verlamming, en mogen al zijn ledematen verwelken. Moge hij onder pijnen wegkwijnen, luid roepend om genade, en moge er geen beëindiging van zijn doodsstraf komen alvorens hij tot ontbinding overgaat. Mogen boekenwurmen knagen aan zijn ingewanden, als symbool van de Worm die niet sterft. En wanneer hij naar zijn uiteindelijke bestraffing gaat, mogen de vlammen van de Hel hem voor eeuwig verteren.
– Inscriptie in de bibliotheek van het klooster San Pedro in Barcelona, geciteerd in: Alberto Manguel, Een geschiedenis van het lezen
423 - deeplook22 марта 2015 г.
‘Ja, Elinor is behoorlijk rijk,' zei Mo en hij trok Meggie bij het hek weg. ‘Maar waarschijnlijk zal ze ooit zo arm als een kerkrat sterven, omdat ze al haar geld aan boeken uitgeeft. Ik ben bang dat ze zonder aarzelen haar ziel zou verkopen als de duivel haar het juiste boek zou aanbieden.'
426