Іржавы пакой з белымі шпалерамі

Анатацыі няма. Словы аўтара: "Першая частка кнігі, збор апавяданняў “Волкі хлеб”, аб’яднаная адным героем, якога завуць Гераня Латураў. І ён фігуруе амаль ва ўсіх апавяданнях, за выключэннем трох ці чатырох, лічыць дакладна не буду. Гэты збор апавяданняў досыць рознакаляровы як па апавяданнях, так і па эстэтыцы і тэматыцы, часта праз галоўнага героя чуюцца словы аўтара, часта наадварот, ідзе нейкі ўнутраны маналог, наканаваны прыхаваць сапраўдныя думкі, ідэі… Што тычыцца другой часткі, літаратур...

Рейтинг LiveLib

4,4

6 оценок

5
50%
4
50%
3
0%
2
0%
1
0%

Ваша оценка

Прочитали 6Хотят прочитать 3

Рецензии

Torvald5
30 сентября 2017
Сяргей Календа сур’ёзна прыйшоў у літаратуру ў 2009 годзе з выхадам кнігі "Помнік атручаным людзям". Яна нечым нагадвала дэбютны раман маладога празаіка Аляксея Талстога “Бег” – падзеі адбываюцца ў вялікім горадзе, досыць брутальны наратыў, з густым замесам нігілізму і сацыяльнага пратэсту.
Другой кнігай Календы нечакана стаў зборнік казак «Гісторыі (не) пра нас». Малады празаік прызнаўся журналістам, што пасля цяжкай, у сэнсе чытання і ўспрымання, дэбютнай кнігі вырашыў напісаць лёгкую. “У казках не трэба змагацца ў празаічнай прасторы, як у апавяданні, - сказаў Календа ў адным з інтэрв’ю. - Але ж нашмат лягчэй пра нешта сказаць чытачу.”
Трэцім зборнікам прозы Календы стаў “Іржавы пакой з белымі шпалерамі”. Працавітасць маладога пісьменніка ўражвае. Бо трэцяя кніга выглядае сапраўднай “цаглінай” аб’ёмам амаль у 400 старонак.
Зборнік складаецца з двух частак: “Волкі хлеб” – раздел, які аб’яднаў малую прозу пісьменніка, напісаную апошнім часам; і “Апранутыя апавяданні” – гэта тэксты літаратурнага праекта Календы, над якім ён працаваў у тым ліку ў нямецкім Веймары, дзе пражыў паўгода, атрымаўшы літаратурную стыпендыю. Ідэя праекта палягае ў там, каб апавядаць пра людзей праз рэчы з “сэканд-хэнду” – сутыкаючы лёсы старых і новых гаспадароў. Часам гэта наіўна, часам драматычна, часам схематычна і "алергічна".
Читать далее
6 понравилось
0
71