Цитаты из книги Цэнтр Еўропы

Вы каго-небудзь, задыхаючыся, даганялі, каб пагладзіць? ..

Да гэтай ягонай рэплікі Вадзіму Альбертавічу хацелася сказаць пра тое, што, дзе б і якія ні правілі дыктатары, якія б і дзе ні вяліся войны, дыктатары і войны заўсёды заканчваюцца, а людзі з іх простым жыццёмі размовамі за куфлем піва, кветкі і дзеці, вясна і сонца застаюцца.

Шалёная нейкая. Добра, што некалі ён з ёй не пабраўся. А то так, як пашчупацца, дык мяккая, а як жыць..

Ён шапнуў мне пад раніцу, што, калі захачу, можам быць разам. Мне гэта ўсе прапаноўваюць - хто з раніцы, хто ўвечары... Я адказала, што мы не можам быць разам, боя прастытутка. Нават не сказала, што былая. Ён засмяяўся: "Дык і што? .. Ведала б ты, кім бываюць мужыкі..."