Забі ў сабе Сакрата!

Кніга сямейнай пары ўлапішыстаў Віктара Жыбуля і Веры Бурлак – для тых, хто хоча знітаваць сваё жыццё з паэзіяй. Вершы з яе можна завучваць на памяць, дэкламаваць пад музыку, выкарыстоўваць у побыце дарэчы і недарэчы, прамаўляць за святочным сталом, мармытаць у душы, шаптаць, каб заснуць, і выгукаць, каб прачнуцца… Урэшце, іх можна проста чытаць, паслядоўна перагортваючы старонкі.

Рейтинг LiveLib

3,6

13 оценок

5
8%
4
69%
3
15%
2
8%
1
0%

Ваша оценка

Прочитали 14Хотят прочитать 4

Рецензии

Plushkin25 декабря 2014 г.
Милый сборник не обязывающих к длительным размышлениям стишков.
Тут и откровенный стеб, вроде

На правадох электрык павіс.
Тырчыць адвёртка з ілба.
І думаеш, бачачы гэты эскіз:
“Наша жыцьцё - барацьба!”
...и готичненький романтизм

Мой голас лунае ў прыгожай магільні
У цемрадзі, што касуе час.
Вы можаце слухаць старанна і пільна,
Ды я ўсё адно не пачую вас.
Хоть и проскальзывают тени возрастного осмысления мира - все люди взрослеют и становятся мудрей - но в основном авторы играли словами и даже слогами, позабавились сами и позабавили читателя.

Міла мела мала мыла.
Мыла мула мылам Міла.
Спасибо им. И такое чтиво иногда бывает нужно.
Читать далее
4
177

Все рецензии

Цитаты

xbohx5 апреля 2023 г.
Ёсьць людзі блізкія,
а ёсьць і проста недалёкія.
Але найгорш —
Калі два ў адным.
4
122
xbohx5 апреля 2023 г.
Выйшаў чалавек глухі
На трамвайныя шляхі.
— Дзінь-дзінь-дзінь! — сказаў трамвай.
І адвёз глухога ў рай.
4
69
xbohx5 апреля 2023 г.
Жыцьцё праходзіць, стоячы на месцы.
3
139