Это новая версия страницы книги. Часть функций ещё в работе — мы добавляем их постепенно.
К старой версии страницы- Главная
- Зміцер Вішнёў
- 📚 Книги
- Замак пабудаваны з крапівыЗамак пабудаваны з крапівы

Ваша оценкаЖанры
Издательство:
Серия:
Другі фронт мастацтва
ISBN:
978-985-6906-32-2
Год издания:
2010
Язык:
Белорусский
Вішнёў, З. Замак пабудаваны з крапівы: раман / Зміцер Вішнёў. — Мінск: Галіяфы, 2010. — 298 с. — (Другі фронт мастацтваў).
Возрастные ограничения:
16+
Рейтинг LiveLib
- 510%
- 420%
- 330%
- 220%
- 120%
Ваша оценкаРецензии
Torvald512 ноября 2017Читать далееПрыканцы 80-х беларуская літаратура ўяўляла сабой непарушны маналіт. Не існавала ніякіх плыняў, практычна не існавала эксперыментальнай і мадэрнісцкай літаратуры, за выключэннем твораў асобных самотнікаў, такіх як, напрыклад, Алесь Разанаў.
Напачатку 90-х адбыўся сапраўдны выбух – моладзь пачала запаўняць вольныя нішы, гроты і адгалінаванні. Адбывалася гэта пераважна ў самым мабільным жанры – паэзіі. Але толькі нядаўна абрынулася апошняя фартэцыя ў празаічным жанры рамана. Адзін за адным пачалі выходзіць постмадэрнісцкія і эксперыментальныя раманы маладых празаікаў – Аляксея Талстова, Іллі Сіна, ну і, натуральна, Чынгачгука беларускай мадэрнісцкай літаратуры Зміцера Вішнёва. “Замак пабудаваны з крапівы” - эксерымент №2. Эксперымент №1, “Трап для сусліка”, выйшаў у 2002 годзе і быў названы беларускімі крытыкамі і літаратуразнаўцамі першым беларускім постмадэрнісцкім раманам.
“Замак пабудаваны з крапівы” больш складаны за папярэдні, які вызначаецца перадусім стылістычна. Эксперымент №2 ужо шматузроўневы. Пры ўсёй яго мазаічнасці і кавалкавасці, у творы недзе там глыбока, пад пластамі рэфлексіяў, пульсуе мастацкая звышзадача – на запацелым шкле быцця напісаць сваё імя. Хаця б на некалькі секундаў.
Калі ў “Трапе для сусліка” Вішнёў па-дзіцячы цвяліў сваіх старэйшых калег па літаратурным цэху. Дык у “Замку пабудаваным з крапівы” аўтар звяртаецца перадусім да самога сябе. З сябе смяецца, малюе на сябе карыкатуры, выносіць сам сабе разгромныя характарыстыкі і кпіць з розных уласных хібаў.
Многія старонкі раманы паўсталі як рэфлексіі свайго знаходжання ў доме мастакоў “Тахелес” у Нямеччыне. Аўтар рамана ў хвіліны шчырасці неаднойчы прызнаецца, што не прымае той ролі, якую адводзяць сябе людзі культуры ў нямецкім грамадстве. Вішнёў іранізуе над нямецкімі наведнікамі дома мастакоў, над іх выказваннямі, паводзінамі, памкненнямі. Народжаны ў Савецкім Саюзе беларускі мадэрніст не вельмі спяшаецца залічыць сябе да стайні класічнага еўрапейскага мадэрнізму. Штосьці яму тут перашкаджае і аўтар спрабуе дакапацца да гэтых прычынаў.
У творы шмат цікавых моўных знаходак і незвычайных вобразаў, але хапае і штампаў, моўных недакладнасцяў і агульных месцаў. Лірычны герой рамана спрабуе разважаць і пра гісторыю Беларусі, і пра сучасны стан дзяржаўнага ўладкавання краіны і нават прызнаецца, што некалькі разоў трапіў у турэмную камеру на Акрэсціна. Праўда, гэтыя рэалістычныя мясціны не з’яўляюцца лепшымі старонкамі кнігі. Куды лепш у Вішнёва атрымліваецца маляваць замарожаных бабуляў, або сантэхніка, які з’яўляецца невядома адкуль і невядома для чаго.
Будзе ці не гэты раман ляжаць у падмурку беларускай літаратуры пакуль невядома. Але тое, што “Замак пабудаваны з крапівы” трапіць у гісторыю айчыннага краснага пісьменства, як узор беларускай мадэрнісцкай прозы пачатку ХХІ стагоддзя, дык пра гэта можна казаць з пэўнай доляй упэўненасці.
9 понравилось
168
lazycatze20 августа 2012Читать далееОчень редко бывает такое, что прочитанная книга не нравится мне абсолютно. Как правило, я основательно подхожу к выбору книги для чтения, поскольку тратить своё время на материал того не стоящий не хочется совсем. Однако в этот раз, к сожалению, моё чутьё меня подвело. "Замак, пабудаваны з крапiвы" относится к той категории книг, читая которые задумываешься: а зачем вообще автор всё это написал? На мой взгляд, книга должна либо учить читателя чему-то, либо обладать захватывающим сюжетом (вообще-то в идеале она должна обладать обоими качествами, но таких книг, к несчастью, не так уж и много). Творение Вишнёва не может похвастать ни тем, ни другим, что уже, к сожалению, говорит само за себя. "Не атрымаецца з цябе Габрыэль Маркес... Той Габрыэль хоць "Сто Гадоў Адзіноты" напісаў. Дык а ты, пэўна, напішаш сто радкоў шызы" - этой фразой сам автор довольно точно характеризует своё произведение. Сотни страниц бреда, изредка сменяемыми пространными размышлениями о Беларуси, жизни и людях, которые затем снова сменяет отборный бред. Неизвестно, при помощи каких веществ призывал автор подобную шизу, но не столь уж это и важно. Читать подобный бред не только невыносимо скучно, но ещё и просто тяжело. Осилив первую сотню страниц, я окончательно махнул рукой на сюжет, которым там не пахло в принципе, а просто принялся методично добивать книгу, надеясь хоть на какую-то вменяемую развязку. Следует отметить, что в концовке автор всё же попытался дать хоть какое-то объяснение происходящей в книге чуши, но не могу сказать, что у него это получилось. Как итог, книга не оставила после себя НИ-ЧЕ-ГО. Ни мыслей, ни эмоций, ни желания ознакомиться с другими произведениями автора. Единственным более-менее ясным чувством было разочарование за время, которое было потрачено на её чтение. А это, согласитесь, далеко не самое лучшее впечатление от книги.
Оценка: 1 из 10. Категорически не рекомендую никому и искренне надеюсь, что современная беларусская литература будет равняться, как минимум, на Лявона Вольского, но никак не на Змицера Вишнёва.
6 понравилось
105
Цитаты
Еще не добавлена ни одна цитата из книги. Ваша может стать первой.
Подборки с этой книгой

Современная белорусская литература: что читать? | Сучасная беларуская лiтаратура: што чытаць?
Morrigan_sher
- 354 книги
Домашняя библиотека
savi91
- 225 книг






















