Цитаты из книги Tintenherz

“Радуйся, что ты больше похожа на неё, чем на меня, – говорил Мо. – Моя голова плохо бы смотрелась на твоих плечах». Но Мегги очень хотела быть похожей на него, ведь на свете не было другого лица, которое бы она так любила”

‘Wees blij dat je meer op haar lijkt dan op mij,' zei Mo altijd. ‘Mijn hoofd zou absoluut niet staan op een meisjesnek.' Maar Meggie zou graag meer op hem hebben geleken. Geen gezicht op deze wereld waar ze meer van hield dan het zijne

Maar tenslotte was hij weg en alleen de regen trommelde nog steeds met zijn natte vingers tegen Meggies raam.

Het woord viel als een steen in de stilte.

“Гость с трудом его выговорил, как будто это слово могло прокусить ему язык.”

Stofvinger had hem uitgestoten alsof de klank zijn tong kapot zou kunnen bijten...

“Его голос был так не похож на голос Мо. Да и ни один другой голос не был на него похож. Мо словно рисовал своим голосом картины в воздухе”

Zijn stem klonk heel anders dan die van Mo. Geen enkele stem klonk als die van haar vader. Mo kon met zijn stem beelden in de lucht schilderen.

Sommige boeken proef je,

andere verslind je,

en slechts enkele kauw je

en verteer je helemaal.

“Мо, во дворе кто-то стоит! Отец поднял голову и посмотрел отсутствующим взглядом – он всегда смотрел так, когда его отрывали от чтения. Каждый раз это длилось всего несколько мгновений, пока он не возвращался из сложного мира букв.”

‘Mo, er is iemand buiten op het erf!'

Haar vader keek haar afwezig aan, zoals altijd wanneer ze hem bij het lezen stoorde. Het duurde altijd even voordat hij uit de andere wereld terugkeerde, uit het labyrint van letters.

“Книга, которую читал Мо, была в светло-голубом переплёте. Мегги запомнила и это. Какие же мелочи остаются в голове!"

Het boek waar Mo deze nacht in las had een band van vaalblauw linnen. Ook dat kon Meggie zich later herinneren. Wat een onbelangrijke dingen blijven er in je geheugen hangen!

Niets kon nare dromen zo snel verdrijven als het ritselen van bedrukt papier.

Meggie vond dat dit eerste geritsel bij elk boek anders klonk, afhankelijk van of ze al wist welk verhaal er komen ging.

Всегда хорошо иметь с собой любимые книги, особенно вдали от дома.

Время тянулось мучительно медленно, как всегда бывает, когда очень ждешь чего-то, а сердце так и бьется в груди.

Страх не бывает румяным, страх бледен, как мертвец