Болеслав Прус. Сочинения в пяти томах. Том 3. Кукла. Часть 1

Miłość jest wtedy piękną, kiedy ma wdzięki motyla; ale gdy po długim letargu obudzi się jak tygrys, dziękuję za zabawę!...

Ludzie są jak liście, którymi wiatr ciska; gdy rzuci je na trawnik, leżą na trawniku, a gdy rzuci w błoto – leżą w błocie...

Kokieteria u kobiet jest jak barwa i zapach u kwiatów. Taka już ich natura, że każdemu chcą się podobać.

Kobiety są niewolnicami tylko tych, którzy potrafią je mocno trzymać i dogadzać ich kaprysom.

Jeżeli on zna tak ciebie, jak ty jego, to oboje bardzo się nie znacie.

Jakież to pospolite sprężyny wywołują ruch w świecie: trochę węgla ożywia okręt, trochę serca – człowieka...

Ideały – to malowane żłoby, w których jest malowana trawa, niezdolna nikogo nasycić!...

Ile razy mężczyzna patrzy na kobietę, szatan zakłada mu różowe okulary.

Głupstwo całe życie, którego początku nie pamiętamy, a końca nie znamy!

Gdyby ten człowiek zamiast sklepu posiadał duże dobra ziemskie – byłby bardzo przystojnym; gdyby urodził się księciem – byłby imponująco pięknym.