Рецензия на книгу

• 

  mbazulko17 февраля 2018 г.

  Гэтая кніга - зборнік апавяданняў пра сітуацыі, якія здараліся з галоўнай гераіняй (самой аўтаркай), а таксама з людзьмі, якія былі вакол яе. Праз усе гэтыя апавяданні праходзіць сюжэтная лінія - вандроўкі лекаркі Саламеі Пільштыновай і яе асабістыя сямейныя праблемы.

  Не хачу пісаць шмат, таму што я не прафесійны крытык, а радавы чытач, які атрымаў хоць і невялікае, але задавальненне ад чытання гэтага твора. Дарэчы скажу, што крытыкі лічаць твор унікальным і надта важным для беларускай (а таксама польскай і літоўскай) літаратуры.

  Пра сюжэт
  Саламея Пільштынова - бязродная шляхцянка, якая па прыкладзе свайго першага мужа доктара і сама вучыцца лячыць людзей. Атрымліваецца ў яе гэта добра. Найбольшую славу Саламея атрымлівае за лячэнне вачэй. Неўзабаве першы муж памірае, і наша лекарка з дачкой пачынаюць самастойнае жыццё. Праз некаторы час на шляху Саламеі сустракаецца мужчына, якога яна выкупае з палону і за якога выходіць замуж, хоць на гэта няма ні адной прычыны. Што атрымалася з гэтай авантуры, знойдзеце ў творы. Спойлер: нічога добрага. Трэцім мужчынам у жыцці Пільштыновай таксама становіцца ненадзейны малодшы за яе гуляка. Але пра падрабязнасці гэтага саюза таксама пісаць тут не буду.

  Пра лірычнага героя
  Лірычны герой твора - сама аўтарка, але я не лічу, што гэты раман аўтабіяграфічны. Растлумачу сваю пазіцыю: наўрад ці можна быць такой дурніцай! Саламея жаласлівая, разважлівая, адносіцца да людзей з дабрынёй, але надта даверлівая. Яна верыць тым, хто падманваў яе ўжо не раз і не два, хто абкрадаў яе, і нават тым, праз каго пакутвалі яе дзеці.

  Гераіня гэтага рамана не можа сядзець на адным месцы. Яна наведвае розныя краіны, каб знайсці там шчасце, таму што, як прызнавалася сама, у Рэчы Паспалітай зрабіць гэтага не можа: заўсёды нешта ці нехта перашкаджае.

  Пра прыгоды
  На вашым месцы я б не стала браць на веру ўсё тое, пра што расказвае нам аўтар "Авантур...". Да, у творы можна знайсці шмат знакамітых асоб, але тое, пра што гаворыць Саламея, - гэта больш плёткі і фантазія аўтаркі.

  Пра традыцыі
  Я ўпэўнена, што вельмі шмат апісаных сітуацый - гэта сарказм і высмейванне традыцый і законаў, якія існавалі ў 18 веку ў тых краінах, якія Саламея Пільштынова наведвала. Аўтар паказала, што чыноўнікі падманваюць і крадуць, а жонкі і мужы здраджваюць адзін аднаму, хоць па закону гэтага рабіць нельга. Выходзяць замуж па рэкамендацыі бацькоў, жэняцца па разліку, ілгуць, за грошы гатовы прадаць і родную маці... Сябры могуць забыцца на цябе, а малазнаёмыя людзі - праявіць міласэрднаць. Людзі не змяніліся, адным словам :)

  Асобна адзначу, што аўтар дастаткова падрабязна расказала пра рэлігійныя, шлюбныя, грамадска-палітычныя традыці розных краін у той час. Таксама варта сказаць пра гумар у творы. Але ёсць у тэксце вельмі шмат незразумелых слоў. Іх тлумачэнне прыведзена ў канцы кнігі.

  Пра мае агульныя ўражанні
  Вырашыла купіць гэтую кнігу адразу, як заўважыла яе ў кнігарні. Ва ўніверы на першым курсе мы павінны былі самастойна чытаць твор, але я тады толькі пачала. Выкладчык добра адгукаўся пра "Авантуры...". Было сорамна, што не чытала, і зацікаўленасць была.

  Кніга цікавая, але, на мой погляд, перапоўненая гэтымі гісторыямі і авантурамі. Для даследчыкаў, магчыма, гэта плюс. А мне пачало надакучваць. Часам хацелася спаць. Таму чытала доўга, напрыканцы нават няўважліва. Прызнаюся: наўрад ці я буду перачытваць гэту кнігу. Але аўтару, як кажуць, рэспект. Таму што немагчыма не заўважыць, што яе кніга і праўда вартая таго, каб яе прачытаць і нават зрабіць пэўныя вынікі для свайго ўласнага жыцця!

  12

  1,8K