Рецензия на книгу

• 

  xbohx2 ноября 2016 г.

  Гэта менавіта тая літаратура, якую варта зараз праходзіць у школе, каб вучні хаця б з мінімальнай цікавасцю ставіліся да беларускай літаратуры. Хоць гэта гістарычны раман, які апавядае нам пра 19 стагоддзе, але ён напісаны настолькі свежай і сучаснай мовай, што школьніку будзе не сумна чытаць. А часам прыйдзецца зазірнуць у слоўнік па некаторыя асабліва сакавітыя беларускія словы. Чаго толькі варты раздзел з апісаннем птушак! Нібыта ты чытаеш падручнік па захапляльнай арніталогіі

  Гэты раман паказвае нам так званую "альтэрнатыўную" гісторыю паўстання 1863 г., аўтарскае бачанне яе. Ёсць у гэтым творы крыху ад постмадэрнізму: аўтар вядзе нейкую гульню з чытачом, перастаеш разумець, што прымаць дакладна, чаму верыць, а што не прымаць на веру. Нават храналагічна раман не паслядоўны, аўтар пастаянна скокае ў сваім аповедзе. Наварыч нібыта размаўляе з чытачамі, пастаянна звяртаецца да нас, задае пытанні.

  Акрамя рэвалюцыйных настрояў, звязаных з падзеямі паўстання, у творы прысутнічае і невялікая рамантычная лінія. Але збольшага ўсё ж яна звязаная з рамантызацыяй дзейнасці паўстанцаў. Бо, як вядома:
  "—Каго любіш?
  —Люблю Беларусь.
  —То ўзаемна!"

  Пасля першага прачытання гэтага твору я была такая натхнёная, што паставіла найвышэйшы бал. Але другое прачытанне праз 3 гады апусціла мяне з нябёсаў на зямлю, так што адзнака крыху знізілася, што ні ў якім выпадку не змяншае вартасці гэтага твора.

  Чытаць варта нават тым, хто не асабліва любіць гістарычныя раманы (як я).

  13

  3K