Рецензия на книгу
Где наша не пропадала
Михаил Дудин
ionscrollnn18 июля 2019 г.Вось бывае ў вас такое, што чытаеш кнігу і вам становіцца неяк утульна, і цёпла на душы.
Не так даўно пісаў пра Чарнобыль, пра тое што патрэбна нешта чытаць, або праглядаць, каб нагадваць сабе аб гэтых падзеях і аб тых людзях якія цаной свайго жыцця і здароўя пазбавілі нас ад яшчэ больш фатальнай бяды.
Зараз вось дачытаў кнігу, якая вельмі моцна закранула і нагадала аб тым, што мы так сама пачынаем забываць... Аб тых людзях якія пазбавілі нас ад фашызму.
Кніга вельмі цікавая.
Вось бывае ў вас такое, што чытаеш кнігу і вам становіцца неяк утульна, і цёпла на душы. Потым становіцца сумна... Вось гэта такая кніга. Вельмі рад што яна трапіла мне ў рукі і я яе прачытаў.
Ўсім раю!!!11,1K