Рецензия на книгу

• 

  Krysty-Krysty8 ноября 2018 г.

  В книге очень доступным языком излагается куча популярно-психологической информации: о темпераментах и характерах (не путать), ценностях и основных взглядах на них и подходах разных известных философов и психологов. Основная мысль - смысл жизни человека в самореализации. Самореализация - это продуктивная деятельность. Ну, а различие продуктивной деятельности от непродуктивной относительно сложное, и надо читать подробнее. Важно, что без любви к себе, приятия себя невозможна любовь к другим. Мне был очень интересен озвученный в самом начале тезис о том, что корень любого невроза (психологической проблемы человека) в морально-этическом неразрешенном конфликте с миром. К сожалению, мне показалось, что я не услышала четкого объяснения. Очень много сопроводительной информации, "введения в проблему", разбора терминологии. Как-то странновато подана идея религии: надо верить, это полезно, но не важен объект веры, даже надо, чтобы как такого объекта не было... это как - верить во что-то не пойми что? А интерпретация известных библейских эпизодов показывает на неразрешенный внутренний конфликт автора :)

  Для своего времени это, наверное, был прорыв и открытие. Сегодня доступно очень много популярной литературы о приятии себя и "здоровом эгоизме". Мне было скучновато, потому что это много раз читаная и освоенная информация. Однако если вспомнить, что узнала я об этой фишке только несколько лет назад и соответствующая работа над собой очень существенно улучшила качество моей жизни... я готова признать книгу прекрасной, нужной, полезной и всемчитабельной.

  Па-беларуску...

  тут...

  У кнізе вельмі даступнай мовай выкладаецца куча папулярна-псіхалагічнай інфармацыі: пра тэмпераменты і характары (не блытаць!), каштоўнасці і асноўныя погляды на іх і падыходы розных вядомых філосафаў і псіхолагаў. Асноўная думка - сэнс жыцця чалавека ў самарэалізацыі. Самарэалізацыя - гэта прадуктыўная дзейнасць. Ну, а адрозненне прадуктыўнай дзейнасці ад непрадуктыўнай складанае і трэба чытаць больш падрабязна. Важна, што без любові да сябе, прыманне сябе немагчымая любоў да іншых. Мне быў вельмі цікавы агучаны ў самым пачатку тэзіс пра тое, што корань любога неўрозу (псіхалагічнай праблемы чалавека) у маральна-этычным нявырашаным канфлікце з светам. На жаль, мне падалося, што я не пачула выразнага тлумачэння. Вельмі шмат суправаджальнай інфармацыі, "увядзення ў праблему", разбору тэрміналогіі. Неяк дзіўнавата пададзеная ідэя рэлігіі: трэба верыць, гэта карысна, але не важны аб'ект веры, нават трэба, каб як такога аб'екта не было... гэта як - верыць у нешта незразумела што? А інтэрпрэтацыя вядомых біблейскіх эпізодаў паказвае на нявырашаны ўнутраны канфлікт аўтара :)

  Для свайго часу гэта, напэўна, быў прарыў і адкрыццё. Сёння даступна вельмі шмат папулярнай літаратуры пра прыманне сябе і "здаровы эгаізм". Мне было сумнавата, таму што гэта шмат разоў чытаная і засвоеная інфармацыя. Аднак калі ўспомніць, што даведалася я пра гэтую фішку толькі некалькі гадоў таму і адпаведная праца над сабой вельмі істотна палепшыла якасць майго жыцця... я гатовая прызнаць кнігу выдатнай, патрэбнай, карыснай і ўсімчытэльнай.

  30

  873