- Главная
- Андрэй Федарэнка
- 📚 Книги
- Нічые
- Цитаты
- Помніш, тады, на балконе, я... «Нічые»Помніш, тады, на балконе, я... «Нічые»
Помніш, тады, на балконе, я... «Нічые»
robot5 октября 2013Помніш, тады, на балконе, я казаў, што чакаю твора, за які аўтар гатовы быў бы пайсці ў турму, нават на смерць? Згодзен — гэта мо і залішне. Але для цяперашняй прозы, увогуле для цяперашняй літаратуры крытэрыі павінны быць зменены, планка павінна быць паднятая на максімум: пісаць, ці хоць бы старацца пісаць так, каб не прыняла ніводная афіцыйная рэдакцыя. Бо гэта не твор, калі яму аўтаматычнае зялёнае святло нават не на скрыжаваннях, а на роўнай вуліцы. Сапраўдны твор павінен парасткам падняць над сабою глыбу бетону, прабіцца, узмужаць…
1 понравилось
52