Гэтая казка славутага італьянскага пісьменніка Карла Калодзі (1826–1890) не такая вядомая, як ягоныя “Прыгоды Пінокіа”, але такая самая займальная і вясёлая. Галоўны герой, зусім як драўляная лялька Пінокіа ці персанажы сярэднявечных “круцельскіх раманаў”, увесь час хітруе і трапляе ў небяспечныя прыгоды. І таксама, зусім як герой “рамана выхавання” часоў Асветніцтва, пры канцы вучыцца лепей разумець і навакольны свет, і сябе самога.