І чаго толькі не пакажуць табе воблакі! Вось ляціць самалёт. Вялізны, бухматы. Такіх, канечне, не бывае. <...> Толькі ён нядоўга цешыць твае вочы. Вось паціху адвальваецца правае крыло, а левым крылом і носам ён ужо ўразаецца ў агромністую воблачную скалу і зліваецца з ёю. Але ж неба вялікае. Толькі сачы за ім, і ты ўбачыш яшчэ больш дзівосныя карціны. Там мядзведзь на фурманцы едзе, а там воўк апускаецца на парашуце. І адкуль гэта ён? І куды?..