Усё ж сказаць жыццю “так”. Псіхолаг у канцлагеры

Калі ж канкрэтныя абставіны ўскладаюць на чалавека пакуты, то ён павінен і ў гэтых пакутах убачыць звышзадачу, прычым звышзадачу непаўторную. Насуперак пакутам чалавек мусіць прыйсці да асэнсавання таго, што ён са сваім пакутлівым лёсам унікальны і непаўторны ва ўсім сусвеце. Ніхто не можа пазбавіць яго гэтых пакутаў, ніхто замест яго самога не здольны іх ператрываць. Але ў тым, як ён, напатканы гэтым лёсам, зносіць свае пакуты, і заключаецца ўнікальная магчымасць непаўторнага дасягнення.

Дэвіз усіх псіхатэрапеўтычных ці псіхагігіенічных намаганняў, напэўна, найбольш трапна выражаны ў словах Ніцшэ: “У каго ёсць “чаму” жыць, той вытрывае амаль любое “як”.

Ненармальная рэакцыя ў ненармальнай сітуацыі - гэта нармальныя паводзіны.