Беларускі гістарычны анекдот

Гістарычны анекдот – жанр “паветраны”, які часта так і застаецца ў катэгорыі вуснай гісторыі. Байкі, кур’ёзныя і проста цікавыя моманты, звязаныя з вядомымі асобамі, часта знікаюць разам з імі, пакідаючы толькі сухія біяграфіі ў Вікіпедыі. Тым часам, менавіта такія гісторыі найлепей характарызуюць асобу, паказваюць яе чалавечыя якасці і рысы. Гістарычныя анекдоты — гэта, па сутнасці, своеасаблівыя побытавыя хронікі, часам дакладныя, часам міфалагізаваныя (дакладнасць тут, паводле законаў жанру, ...

Жанры

Рейтинг LiveLib

4,6

13 оценок

5
77%
4
23%
3
0%
2
0%
1
0%

Ваша оценка

Прочитали 16Хотят прочитать 10

Рецензии

xbohx23 мая 2018 г.
Не ведаю, як вы, а я вельмі люблю вясёлыя і дасціпныя гісторыі з жыцця беларускіх пісьменнікаў. Часцей за ўсё такія трапляюцца пра Караткевіча і Барадуліна (у кнізе таксама шмат пра іх), бо гэтая парачка — яшчэ тыя жартаўнікі. Сяргей Шапран прарабіў вялізную працу: за 15 гадоў сабраў пад адной вокладкай цікавыя, кур’ёзныя, анекдатычныя сітуацыі з жыцця вядомых беларускіх (і не толькі) асоб (пісьменнікаў, мастакоў, палітыкаў і г.д.). Вельмі не люблю звычайныя анекдоты, не ведаю ніводнага і цярпець не магу, калі нехта кажа “гэта як у тым анекдоце” або прапаноўвае расказаць анекдот (выбачаю такія рэчы толькі людзям старэйшым за маіх бацькоў). Але ж гістарычны анекдот — рэч нашмат больш цікавая. Многія тэксты ў кнізе памерам у некалькі разоў перавышаюць звычайны анекдот, але чытаюцца на адным дыханні. Няхай і сапраўднасць некаторых гісторый выклікае сумненне, а ўсе ўдзельнікі пэўнай падзеі расказваюць пра яе па-рознаму, каштоўнасць гэтай кнігі не змяншаецца. Бо гісторыя (не ў глабальныя плане, а як апавяданне) мае столькі жыццяў, колькі разоў яна паўтораная. З цягам часу, як кажуць, адгадоўвае бараду, але не становіцца менш цікавай.
Вось такія кнігі варта даваць чытаць школьнікам, каб яны нарэшце ўбачылі, што беларуская літаратура жывая, а пісьменнікі — гэта не чорна-белыя дзядзькі з падручніка, якім можна падмаляваць гітлераўскія вусікі. Тут Барадулін адключае тэлефон, бо баіцца, што яго праслухоўваюць, а Быкаў дае Барадуліну тэлеграму, каб той уключыў тэлефон. Тут Алексіевіч смела парыруе Гарбачову, а Скобла падлічыў, што беларуская літаратура столькі не праіснавала яшчэ, колькі ў турме прасядзела.
Гэта кніга, якую можна ў любы момант разгарнуць на любой старонцы, прачытаць колькі замалёвак і ад душы пасмяяцца, а потым адкласці яе, каб вярнуцца зноў у сумную хвіліну. Кніга кішэннага фармату якраз разлічана на такое лёгкае чытанне. Перад сном, напрыклад, прачытайце колькі гісторыек, і спацца будзе лепш, калі ў сне Мележ будзе стаяць каля машыны, а жонка напампоўваць колы, бо яна раманаў не піша.
Дарэчы, у афармленні вокладкі выкарыстаны шаржы беларускага мастака Кастуся Куксо (ці шмат каго пазнаеце ў шаржах?) Дзякуй Сяргею Шапрану, што не даў гэтым гісторыям сысці ў нябыт, а падарыў ім шмат жыццяў, якія будуць працягвацца, пакуль кнігу будуць чытаць.

Читать далее
12
445
RamanZh5 января 2024 г.
Новая кніга Шапрана прынесла мне вялікае задавальненне, як чалавеку, што любіць корпацца ў біяграфіях і цікавостках.
1
52

Все рецензии

Цитаты

xbohx6 февраля 2018 г.
Увогуле, як падлічыў паэт і даследчык беларускай літаратуры Міхась Скобла, калі скласці турэмныя тэрміны ўсіх беларускіх пісьменнікаў, атрымаецца больш за тысячу гадоў. Беларуская літаратура столькі на свеце не існуе, колькі яна ў турме прасядзела.
7
182
xbohx6 февраля 2018 г.
Наш беларускі лёс такі, што ўсім суседзям заўсёды падабаецца ўсё найлепшае і найдаражэйшае ў нас. Тое, што падабаецца, гэта добра. Аднак усё ж крыўдна, што самае лепшае суседзі паводле незразумелага права прывыклі лічыць сваім.
5
179
Osman_Pasha15 января 2018 г.
калі ў 1991 годзе ў Вярхоўным Савеце зацвярджалі "Пагоню" ў якасці дзяржаўнага герба, адзін дэпутат-ветэран прапанаваў замест каня даць выяву зубра, другі - на шчыт ваяра замест крыжа змясціць чырвоную зорку. Матывацыя была простая: "Давайте искать компромисс: конь - ваш, звезда - наша".
5
185