Логотип LiveLibbetaК основной версии
Обложка
User AvatarВаша оценка
4
(1)

Гісторыі пра Ціно і Ціну

Ленэ Майер-Скуманц
У кнізе вядомай аўстрыйскай пісьменніцы Ленэ Майер-Скуманц, творы якой ужо перакладаліся на беларускую мову, нашы маленькія чытачы знойдуць кароткія захапляючыя апавяданні пра хлопчыка Ціно, які вельмі любіць розныя хітрыкі і дзіўныя разважанні. З Ціно і яго сябрамі можна навучыцца жыць і любіць, бо яны ва ўсім заўважаюць самае галоўнае: і ў спектаклі-батлейцы, і ў працы ў садзе, і ў звычайнай паездцы ў аўтобусе, і ў тэлефоннай размове з Богам…

Рейтинг LiveLib

4,0
1 оценка
  • 5
    0%
  • 4
    100%
  • 3
    0%
  • 2
    0%
  • 1
    0%
User AvatarВаша оценка
Прочитали 2Хотят прочитать 1

Цитаты

  • Аватар пользователя
    Wild_Iris4 декабря 2014 г.

    Цiно адчувае ў грудзях нейкую дзiўную пустэчу.
    Ён iдзе да бабулi на кухню.
    Ён просiць хлеба з салам, каб было многа сала.
    Ён просiць кавалак арэхавага торта.
    Таксама ён просiць шакаладнага ёгурту.
    «У цябе проста воўчы апетыт!» - кажа бабуля.
    Цiно есць хлеб з салам i з'ядае кусок торта. Ён выскрэбвае лыжкай ёгурт.
    «Мне ўжо лепш, - кажа ён. - Але па-сапраўднаму я яшчэ не наеўся».
    Ён узбiраецца бабулi на каленi i кладзе галаву ёй на грудзi.
    Бабуля гладзiць яго па валасах. Яна гладзiць яго па твары. «Ты ўжо ў парадку?» - пытае яна.
    «Амаль што, - кажа ён. - Каб не гэтая пустэча ў мяне ўнутры».

    Читать далее
    0
    72
  • Аватар пользователя
    Wild_Iris4 декабря 2014 г.

    Цiна кажа: «Я цябе люблю, Цiно».
    Цiно ўзрадаваўся.
    Цiна працягвае:
    «Вялікага Тонi з дзевятага дома я таксама люблю.
    I таксу фрау Мурбах я люблю.
    Майго паяца з пампонам я таксама люблю.
    Я люблю майскiх жукоў.
    Я люблю мае блакiтныя шкарпэтачкi.
    Я люблю свайго дзядулю.
    Я люблю сваю флейту».
    Цiно не ведае, што яму на гэта адказаць. Ён моўчкі адыходзiць. Зачыняе за сабою садовыя веснічкі i iдзе па завулку. З-пад плоту, што перад домам Мурбахаў, высунула сваю мордачку такса. Цiно нахiляецца i гладзiць таксу.
    «Сабачка, - кажа Цiно. - Не сумуй, што Цiна любiць не толькi цябе. Падумай толькі, калi б Цiна любiла толькi каго-небудзь аднаго, то ўсе астатнiя засталiся б нi з чым».
    Такса віляе хвастом.
    «Я рады, што ты гэта разумееш, - кажа Цiно. - Толькi кемлівыя таксы здольныя ўсё зразумець».

    Читать далее
    0
    50
  • Аватар пользователя
    Wild_Iris4 декабря 2014 г.

    У лазовай скрыначцы на стале з падарункамi да Цiнавага дня нараджэння сядзiць чарапаха. У яе карычневы панцыр з чорнымi плямкамi.
    Цiно радуецца. Ён вымае чарапаху са скрыначкi i садзiць сабе на каленi. «Я цябе люблю», - кажа ён. Але чарапаха ўцягвае галаву пад панцыр. Цiно доўга чакае. Ён прыносiць чарапасе кавалачак свайго святочнага торта. «Вось, пакаштуй! Можа, так ты адчуеш, што я цябе люблю!»
    Чарапаха не варушыцца.
    Цiно нясе яе да сябе на ложак. Ён садзiць яе побач са сваiмi любiмымi мядзведзямi. «Бачыш, як я цябе люблю?»
    Цяпер чарапаха ўцягвае таксама ногi i хвост. Яна цалкам знiкае пад сваiм панцырам.
    Цiно вяртаецца да століка з падарункамі. Там побач з лазовай скрыначкай ляжыць маленькая кнiга. На яе вокладцы намалявана чарапаха. «Хочаш, я табе пачытаю?» - пытае тата.
    Цiно кiвае галавой. Спачатку тата чытае загаловак на вокладцы: «Усё пра чарапах».
    «Прачытай мне ўсю кнiгу!» - просiць Цiно.
    Пасля абеда таго ж самага дня яны iдуць у сад. Разам яны будуюць агароджу з камянiстай тэрасай, каб чарапаха магла прымаць сонечныя ванны, ямку для вады i зацішны куточак на выпадак дрэннага надвор'я.
    Цiно садзiць чарапаху на нагрэтыя сонцам камянi. Паблізу ён кладзе зялёны лiсток салаты. Ён наразае садавiну i гароднiну на дробныя кавалкi.
    Чарапаха высоўвае галаву з-пад панцыра. Паволі паказваюцца ногi i хвост.
    «Ну, як ты цяпер сябе адчуваеш?» - пытае Цiно.
    Чарапаха сунецца да салаты i есць.
    «Так, цяпер ты бачыш, як я цябе люблю!» - кажа Цiно.

    Читать далее
    0
    18
Все цитаты

Подборки с этой книгой

Все подборки