Ніякай літасьці Альгерду Б.

Улетку 2013 году, вярнуўшыся з Гамбургу ў Менск, аўтар гэтай кнігі пачаў весьці штотыднёвую калёнку на сайце кампаніі “Будзьма беларусамі!” budzma.by. У выніку амаль за год ім было напісана блізу сарака эсэ, прысьвечаных самым розным праявам беларускага жыцьця. Культура і гісторыя, літаратура і кіно, мроі і спадзяваньні, асабістае і грамадзкае, вечнае і надзённае, Беларусь як частка Эўропы і Эўропа як беларускі сон — вось толькі некаторыя з тэмаў, якія зрабіліся вызначальнымі для гэтай кнігі. Кн...

Жанры

Рейтинг LiveLib

4,2

20 оценок

5
50%
4
40%
3
10%
2
0%
1
0%

Ваша оценка

Прочитали 20Хотят прочитать 13

Рецензии

chornae_sonca29 января 2016 г.
У руках – невялікая (адносна невялікая, на 174 старонкі), у мяккай абгортцы, кніга. Але змястоўнасці ад гэтага ёй не бракуе. Кнігу “Ніякай літасьці Альгерду Б.” Альгерда Бахарэвіча не назавеш цэльным творам: яна складаецца з трыццаці пяці эсэ, якія былі напісаны аўтарам для кампаніі “Будзьма беларусамі!”. Хаця… “Кніга пра сваё”, як сцвярджаецца ў анатацыі. Чым не цэласнасць?
“Ніякай літасьць Альгерду Б.” закранае разнастайныя тэмы: ад тараканаў да Менску, ад вар’ятаў да нацызму, ад фальклору да экстрэмізму, ад мандарынавых скурак да дзіцячай літаратуры, ад кантэксту да савецкага кіно, ад літаратуры да павагі, ад перапахавання да рэўнасці… Можна мяняць месцамі. Варыянты спалучэнняў (або іх адсутнасць) – на густ чытача. Шмат беларускага, шмат асабістага, шмат праблемнага.
Сфармуляваныя А. Бахарэвічам пытанні заўсёды абапіраюцца на ўласнае меркаванне аўтара. Суб’ектыўнасць, якая не замінае зместу эсэ, дарэчная, бо кніга ж, нагадаю, “пра сваё”. Але і прэтэнзія на аб’ектыўнасць прысутнічае. Для раскрыцця выбраных тэм аўтар выкарыстоўвае прыклады з жыцця і літаратуры, а таксама арыгінальныя параўнанні, спробы ўласнага вызначэння абстрактых катэгорый. Шлях назірання за ходам думак пісьменніка хочацца чамусьці параўнаць з постмадэрнізмам (павярхоўным яго значэннем). Напэўна з-за таго, што гэта і цікава-займальна-лёгка, і патрабуе пэўнай падрыхтаванасці (трэба хаця б ведаць постаці згаданых А. Бахарэвічам асоб, пэўныя гістарычныя моманты і творы сусветнай літаратуры).
Задумацца заўсёды ёсць над чым. І дзяліць свет/рэчы/з’явы/людзей на чорнае і белае немэтазгодна.
У дадатак – вытрымка з разглядаемай кнігі:

Так, жывучы тут і цяпер, часам хочацца сказаць словамі з “Каўдэрвэлшу” [размоўнік такі]: NITSCHOHA NJAMA. Але гэта ня будзе праўдай. Нешта тут усё-ткі ёсьць. І яно адбываецца.
Сапраўды ж адбываецца. Трэба толькі навучыцца бачыць. І думаць.
08.06.2015
Читать далее
10
161

Все рецензии

Цитаты

lessthanone5029 мая 2015 г.
Асобаў, якія кажуць, што ведаюць, хто ва ўсім вінаваты, прыстойнаму чалавеку наагул варта абыходзіць за кілямэтар.
3
48
Yu_Ka2 мая 2017 г.
Кажуць, з тыэ, хто ніколі не размалёўваў казённых кніжак, павырасталі потым добрыя кар'ерысты, кандыдаты ў дэпутаты, крытыкі і прафэсійныя карнікі - ну, карацей, людзі творчых прафэсій. А той, хто псаваў, пэцкаў сваімі крамзолямі старонкі падручнікаў, хто грыміраваў сваёй ратавальнай асадкай у імя кансьпірацыі ня толькі асобных паноў, але і цэлыя пантэоны - тым, калі ласка, да нас, сюды, у пекла, на сьвята выпускнікоў.
2
37
lessthanone5029 мая 2015 г.
Найпершай праявай павагі аўтара да чытача можа быць толькі адно - не лічыць яго, чытача, дурнейшым за сябе.
2
22