Логотип LiveLibbetaК основной версии
Обложка
User AvatarВаша оценка
3,6
(15)

Натуральная афарбоўка

Альгерд Бахарэвіч
У другую кнігу Альгерда Бахарэвіча ўвайшлі сем апавяданьняў і аднайменны раман - тэксты, напісаныя аўтарам у 2001-2002 гг. Кожны зь іх - гэта і самастойны твор, і адна з главаў вялікага мастацкага дасьледваньня Гульні, якую чалавек вядзе штодня сам з сабою.

Рейтинг LiveLib

3,6
15 оценок
  • 5
    13%
  • 4
    47%
  • 3
    33%
  • 2
    7%
  • 1
    0%
User AvatarВаша оценка
Прочитали 17Хотят прочитать 4

Рецензии

  • Аватар пользователя
    sergeybp5 августа 2021 г.

    Молодые, незаурядные, амбициозные ... пешки в чужой игре

    Интересная по структуре книга, изданная еще в 2003-м, в которой несколько (якобы) несвязанных коротеньких (и очень недурных) историй служат ненавязчивой подводкой к самому роману. Кратенько, что в них:

    ТАЛЕНТ ЗАІКАНЬНЯ


    ... трэба выклікаць хуткую дапамогу. З маім заіканнем гэта было цяжка, але магчыма. Я крутнуў дыск тэлефону, але ледзь на другім канцы зьнялі слухаўку, я ўжо ведаў, што сказаць анічога ня здолею. Я тужыўся й напінаўся, я рыкаў і ікаў у гэтае паўтараючае сваё алё чорнае сіта, але сказаць нічога так і ня змог. /.../ стары быў ужо м-м-м-м...

    НЕ КРАНАЮЧЫ ФІГУРЫ
    Радзівіл, госць, Кашкін, Гульня.

    МІЖДЗВЬЕРНІКІ
    В частной клинике д-ра Желтова охранник Саша переговаривается с Жанной, при этом сражаясь с Барлисами в виртуальных мирах. Скоро на прием должна придти Тая.

    NIGHTCLUBBING
    Гастроли „Яромкі” в сельском клубе

    БЕЛАРУСЫ НА КРЫШТАЛЬНЫХ ШАРАХ
    Грустное фэнтэзи, потому что совсем как в жизни . . . (также Кашкін уже в быту)

    ПАЎЗІ!
    С бодуна или Котики спасают алкашей.

    УСЁ, ШТО АД НАС ЗАСТАЛОСЯ
    Тая, Жанна и Алла знакомятся узнают подробности о своем Юре.

    НАТУРАЛЬНАЯ АФАРБОЎКА
    И вот на фоне этого мира, с Предприятием в его эпицентре, разворачивается главное действо. Цитата, передающая суть работников этого Предприятия, пешек в чьей-то игре, для которых “„ляўрэат Нобелеўскай прэміі” гучала для работнікаў прадпрыемства як назоў вэнэрычнай хваробы”:


    “Самае істотнае, што здолела зрабіць зь ім, Стахам, прадпрыемства, можна было выразіць так: яно забіла ў ім веру ў рэальнасьць сучаснасьці. Тыя, хто працаваў там, лёгка абыходзіліся без дэмакратыі й паліткарэктнасьці, без структуралізму й пэрфомансу, без інтэрнэту й канкрэтнай паэзіі, без лацінскіх прымавак і ангельскай мовы, бяз спрэчак пра постмадэрнізм і без абмеркаваньня парыжскіх гатэляў, ім было невядома, што такое экуменізм і чым розьняцца чырвоныя скінхэды й скіны звычайныя, яны ня бачылі патрэбы ў аналізу ваенных канфліктаў у суседнім паўшар'і ды крытыцы ўраду, яны шчыра не разумелі, як чалавек можа насіць даўгія валасы, не зьяўляючыся Аляксандрам Малініным або падобнага кшталту зоркай, і чаму за чорны квадрат Малевіча людзі гатовыя выкласці гэткія фантастычныя грошы. Затое праца ўручную, састарэлымі пэндзлямі, у той час як паводле (дахавай інфармацыі на складах прадпрыемства захоўвалася супэрновае абсталяваньне, якое палегчыла б працу маляра да непазнавальнасці, іх зусім не бянтэжыла. Яны былі сьвята ўпэўненыя, гэтыя Стахавы калегі, што заведзены на прадпрыемстве парадак — найлепшы й найсправядлівейшы, і любы, хто жадае яго зьмяніць,— злачынца, які робіць замах на самае дарагое, самае блізкае, самае неабароненае й хрупкае — жыцьцёвую стабільнасьць.”

    Темы, которые не оставляют Бахаревича, и лейтмотивом звучат в его произведениях:


    Хутка ўсё мастацтва стане адной бясконцай цытатаю для будучых пакаленьняў. І тады мастакоў ня будзе, застануцца адно крытыкі й мастацтвазнаўцы.

    Што ты хацеў, ізьвініця за выражэнія, гэтым сказаць?

    Отдельно хочется отметить, как Бахаревич любит (и умеет) поиграться с образами и словами:


    ... ля будынку адміністрацыі стаялі на варце яліны ды займаўся кітайскай гімнастыкай абавязковы бронзавы Ленін.
    Раззлаваны ліхтарык кідаўся ва ўсе бакі.
    ... зрабіць сабе сякераю харакіры.

    ... закансэрваваных малінавых чарвякоў, зялёны пінг-понг памідораў
    ... стаяла ў злой адзіноце насупленая Тая, трымаючы за спінай заплечнік з абы-як упакаваным у яго горадам.
    ... грамадзяне Кале, што пераходзілі вуліцу ў забароненых месцах.
    Читать далее
    2
    114
Все рецензии

Подборки с этой книгой

Все подборки