Валошкi на мяжы

У "таварышаў", я заўважаю, усё будуецца на нейкай выдумцы, на абмане. Яны як бы толькі аднаго і хочуць - туману напусціць. Было да Камянца восем вёрст, а Саветы дзесяць кіламетраў зрабілі!

У горадзе адні трутні жывуць, нічога не робяць, толькі жываты напасаюць.

Вяселле ў Прусцы, як і ў навакольных селішчах, складвалася з некароткага ланцужка падзей - допытаў (якія Васіль паспеў ужо правесці), сватоў, запоінаў, ладоў, дзявочага вечара, каравая, шлюбу ў царкве, вясельнай бяседы ў маладой і маладога. Адказная справа - вяселле. Учора яшчэ быў кавалерам, вольным і незалежным, а заўтра? Сталы чалавек, сямейнік, гаспадар.

Паэты, браце, вялікія ганарліўцы. Я, каб ты ведаў, як паэта незадаволены сабой. Незадаволенасць - гэта, запомні, добрая рыса. Геніяльныя людзі заўсёды незадаволеныя.

У Расіі без цара нельга, там да яго ўсе прывыкшыя. Спакон вякоў! Бацюшка-цар!

Што ж, нездарма кажуць, што лёс кідае чалавекам, як пажаўцелым лістком.

Не вечна чалавек спіць. Прыходзіць час - прачынаецца і ён.

Мей сiлы па намерах, а не намеры паводле сiл! (c) А.Мiцкевiч